W 2020 roku mija sto pięćdziesiąta rocznica rozpoczęcia działalności przez Towarzystwo Zaliczkowe w Gorlicach, którego kontynuatorem jest Bank Spółdzielczy w Gorlicach. To okazja do złożenia hołdu jego założycielom, zasłużonym działaczom społecznym oraz długoletnim pracownikom Banku. Każdy Jubileusz skłania do podsumowań i refleksji, dlatego też z inicjatywy Zarządu i Rady Nadzorczej Banku Spółdzielczego w Gorlicach zdecydowaliśmy się wydać tę monografię. Ma ona przybliżyć wydarzenia z jego 150 lat istnienia, instytucji finansowej, która służy mieszkańcom naszej małej ojczyzny – Ziemi Gorlickiej. Istotnym źródłem informacji wykorzystanych w tej monografii jest opracowanie Zdzisława Czaji „Bank Spółdzielczy – Spółdzielnia z o. o. w Gorlicach” z 1963 roku oraz monografia opracowana przez Adama Wójcika i Juliana Stępnia z okazji 100-lecia działalności z 1970 roku. Cennymi wykorzystanymi materiałami są również dokumenty i zdjęcia archiwalne oraz sprawozdania Zarządu z działalności za poszczególne lata. W ciągu 150 lat Bank działał mimo zawieruch wojennych, pod różnymi nazwami, w zmieniających się warunkach rynkowych i zachodzących transformacji ustrojowych, realizując finansowe potrzeby lokalnego środowiska. Na przestrzeni lat ulegał stopniowym przeobrażeniom, łącząc się z innymi bankami spółdzielczymi, stawał się coraz silniejszą instytucją finansową, pracując zgodnie z spółdzielczymi zasadami i zasadami dobrej praktyki bankowej. Ostatnie dziesięciolecia to okres szczególnego rozwoju Banku, w którym zwielokrotnił sumę bilansową i zgromadził fundusze własne pozwalające na bezpieczne, kompleksowe i profesjonalne zaspokajanie potrzeb finansowych udziałowców, klientów indywidualnych, małych i średnich przedsiębiorców, jednostek samorządu terytorialnego, a także w dużym stopniu na wspieranie lokalnych inicjatyw kulturalnych i społecznych.

160 lat istnieje spółdzielczość bankowa w Polsce. W różnych okresach różnie nazywana, zawsze jednak ze względów społeczno-politycznych niezmiernie pożyteczna. Przetrwała - a ileż wielkich, tragicznych wydarzeń historycznych miało miejsce w tym etapie dziejów. Minione 160 lat obejmuje czas zaborów, kiedy to spółdzielczość odgrywała nieznaną dla żadnego innego kraju w Europie rolę w obronie i wzmacnianiu polskości, gdy naród był rugowany, germanizowany lub rusyfikowany. Później nastąpił okres I wojny światowej, odrodzenie się Polski i dwudziestolecie międzywojenne, tragiczne wydarzenia II wojny światowej, wyzwolenie i czasy PRL. Historię zamyka ostatni, zaledwie trzydziestokilkuletni okres pełnej wolności i suwerenności - początki III Rzeczpospolitej.

W trzecim tomie "Sagi rodu Michorowskich" Anna Rohóczanka kreśli dalsze dzieje Stefci i Waldemara Michorowskich. Pojawiają się także dzieci byłej guwernantki i ordynata – Maciej i Anna. Czy tak jak rodzice będą musieli walczyć o miłość? Czy los oszczędzi im gorzkich doświadczeń? Niech opowieść toczy się dalej... (Z okł.)

Oczkiem w głowie Stefanii i Waldemara Michorowskich jest ich wnuczka Elżbieta, panna nie tylko piękna, ale i z fantazją i nieokiełznanym temperamentem. Otoczona wianuszkiem wielbicieli uczuciem obdarza przyjaciela z dzieciństwa Pawła, którego matka zmarła, nie wyjawiając tajemnicy pochodzenia syna. Sekret goni sekret, ale miłość – ta czysta i prawdziwa – zwycięża wszystko, mimo że przeszłość nieubłaganie ściga bohaterów. (Z okł.)